Welkom... ik nodig jullie uit om een stukje met mij mee te reizen!

Mededeling: door een fout van de provider zijn er een flink aantal berichten kwijt geraakt. Ik werk aan een reconstructie...Aiai carramba... !

Zowat 5 jaar geleden raakte ik in de ban van een continent hier ver, ver vandaan: Australië. Mijn fascinatie begon te groeien bij het aanhoren van de reisverhalen van een kennis, Norbert Kempeneers. Hij reisde ooit dwars door Australië, te voet, met zijn trekkar 'Lizzy' als trouwe reisgezel. Ik had het gevoel dat ik daar vroeg of laat naartoe moest.
Jaar na jaar stippelde ik routes uit in mijn hoofd, bedacht ik wat de beste reisformule zou zijn, verzamelde ik massa's informatie, ... ja zelfs verschillende Australische wijnsoorten en 'bushmix'-kruiden probeerde ik met veel plezier uit en nu .... nu is het zover!!!

Gedurende 5 weken zal ik in Australië vooral de outback verkennen, het ongerepte binnenland. Van de 7 zones die het continent rijk is -Northern Territory, South Australia, Victoria, New South Wales, Queensland, Western Australia en Tasmania- zal ik de 5 eerstgenoemde doorkruisen, deels zelfstandig deels in groep.

Mijn specifieke interesse gaat uit naar het kruidengebruik van de Aboriginals als oudste wereldcultuur. Ik ben benieuwd in hoeverre het eeuwenoude kruidengebruik van deze oorspronkelijke bewoners -op vlak van maaltijden ('bush tucker') en ook medicinaal- vandaag nog gehandhaafd wordt. Wellicht hangt het kruidengebruik samen met de verschillende klimaten (bijv. het gebied van de Simpson Desert in het centrum t.o.v. het regenwoud in het noord-oosten). Om een zo volledig mogelijk overzicht te bekomen zal ik verschillende klimaatgebieden doorkruisen. Liefst zoveel mogelijk Aboriginalgebieden... Na veel opzoekingswerk echter lijkt het quasi onmogelijk om een direct contact met deze bevolkingsgroep te maken. Er zijn 'permits' nodig van de regering om door hun woongebieden te mogen trekken. 3 weken zal ik met de lokale organisatie 'Adventure Tours Australia' reizen in de hoop toch enkele contacten te kunnen leggen. Zij zeggen over speciale permits te beschikken. Aangezien het grootste gedeelte van de Aboriginalgebieden in het Northern Territory liggen, trek ik voor een bezoek aan deze zone het meeste tijd uit.
Verder plan ik om in elke zone enkele botanische tuinen te bezoeken.

Om enkele gemoederen op het thuisfront gerust te stellen probeer ik wekelijks een nieuwsbrief aan te maken via deze webblog over mijn reiservaringen in de outback. Wie deze wenst te ontvangen kan zich inschrijven door zijn/haar emailadres te posten onder de rubriek 'nieuwsbrief'.
De categorieën in de rechtermarge bevatten ook tal van informatie. Just pick and click... Reageren op een categorie is mogelijk door onderaan rechts voor 'reacties' te kiezen en vervolgens te klikken op de knop 'reageren'.
Tijdens mijn 5-weekse rondreis blijf ik bereikbaar via mail op vandamail@hotmail.com. Anderzijds hoop ik toch ook wel even ver weg te zijn van de hypermoderne samenleving en al het mooie van de natuur ten volle in mij te kunnen opnemen...

Tot binnenkort,
Anne
Xx.

 

5 sept.

 

Hallo!
Een eerste berichtje vanuit Sydney,nadat ik eindelijk bekomen ben van een jetlag... Ik ben er dus niet aan kunnen ontsnappen (voelde als een hele zware kater ;o)
Het heeft me bijna twee daagjes gekost om er volledig overheen te geraken, wat niet wil zeggen dat ik intussen niets gezien heb natuurlijk. Frisse lucht was sowieso de beste oplossing, hoewel ik aanvankelijk enkel maar aan mijn bed kon denken!
Zo was de Royal Botanic Garden in Sydney bijv. ideaal om op een relaxte manier kennis te maken met de stad. Ik deed er o.a. de Cadi Jam Ora walk, waardoor ik heel wat info heb kunnen verzamelen over bushtucker. Toen ik steeds verder en verder in de gigantische botanische tuin liep, verscheen plots het Operagebouw tussen de hoge bomen. Echt een prachtige architectuur, maar niet zo groot als ik gedacht had. Ook de Harbour Bridge had ik me iets groter voorgesteld. Zoals op de beelden te zien is regende het in Sydney. Vandaag, mijn laatste dag in de grootste havenstad van de wereld, heeft het zelfs bakken uit de lucht geregend... non-stop! Gisteren reisde ik een uurtje buiten Sydney met de trein en nog een half uurtje per bus naar de Mount Annan Gardens. Ook daar vond ik wat ik zocht over het plantgebruik van de Aboriginals tijdens de Fruit Loop wandeling in de tuin. Ik kreeg zelfs een privérondleiding van Ron die eigenlijk een dagje vrij was en met zijn kleindochter in de tuin was ;) Hij kon me bevestigen dat vele planten die Aboriginals gebruikten om eten te bereiden of om zich te verzorgen nog steeds gebruikt worden, ook door niet-Aboriginals. Van ranger Mick kreeg ik een lift terug naar het station van Campeblltown waardoor ik het halfuurtje bus kon overslaan en enkel nog de trein moest nemen. Van die mooie ervaringen kreeg ik voldoende energie om mijn jetlag te overstijgen en vandaag te genieten van een laatste dagje Syndey. De lokale bevolking neemt het enorme aanbod aan biodiversiteit `for granted` merkte ik toen ik met enkele locals sprak… ze zijn er aan gewoon en ik zit hier met open mond naar al die mooie exotische planten en diertjes te kijken. Ik kan er niet genoeg van krijgen. Hiernaast heb ik gemerkt dat mijn interesse in native Aboriginal plants vrij ongewoon blijkt te zijn hier… vele informanten in de botanische tuinen moeten eerst heel wat telefoontjes plegen voordat ze kunnen zeggen waar ik de nodige informatie vindt of zijn verbaasd met mijn vraag naar bushtucker. De meeste jongeren komen blijkbaar naar Australia om de oostkust te verkennen… de stranden, het surfen enz. Morgen de outback in!!!

 

 

12 sept.
Tijdens een vrij moment in Adelaide vind ik in de openbare bib nog even de tijd voor een update!
Ik heb intussen alweer zoveel mooie dingen gezien, meegemaakt... ik probeer het kort eventjes neer te schrijven! Vanuit Sydney heb ik eerst een driedaagse ondernomen tot Melbourne en daarna een driedaagse van Melbourne tot Adelaide. In Canberra zag ik de eerste kookaburra, een prachtvogel...Vanuit Canberra, waar we maar kort even het centrum hebben verkend naar Kosciousko NP gereisd, het hoogste NP in Australia. De grillige vormen van de eucalyptusbomen zijn onbeschrijfelijk mooi... aan Lake Jindabyne overnachtten we, dat is vlakbij het NP. Het vroor er tegen de avond!!! De dag erna zijn we naar de Snowy River en het aanpalende NP getrokken en hebben we een uurtje sneeuwpret beleefd in Perish Blue, ja ook in Australia sneeuwt het!!! Net voordat we de grens van NSW richting Victoria overstaken zijn we nog aan de voet van de Snowy River gaan picknicken.. een brede kronkelende rivier van kliometers lang met vele wattles (bomen met mooie gele bloemen) en eucalyptusbomen aan de oevers. Onderweg naar Lake Entrance zagen we de eerste kangaroos en wallaby`s!
Vanuit Lake Entrance hebben we een stukje van 90 mile beach gedaan, een ruige kustlijn waar het heel erg waaide en zijn we naar Wilsons Promontory NP gegaan. Een wandeling doorheen een eucalyptusbos met tegelijkertijd zicht op de kustlijn van 90 mile beach, vele bushplanten en rotsen... Voordat we Wilsons Promontory bereikten liet de gids van de Sydney-Melbourne tour ons op verkenning gaan in een bushland... we zagen troepen kangaroos van heel erg dichtbij en emu`s. Een absoluut hoogtepunt tot nog toe... Na Wilsons Promontory NP zijn we de Great Ocean Road opgereden tot Melbourne. Van de stad weinig gezien; `s morgens alweer vroeg uit te veren voor een tocht langs de Great Ocean Road met een nieuwe gids die ons tot in Adelaide begeleidde. Op deze driedaagse de eerste koala`s kunnen spotten, ongeloofelijk luie diertjes, maar zooo schattig. Hun vacht heeft ongeveer dezelfde kleur als die van de grijze bushkangaroo en daardoor zie je ze nauwelijks zitten in de hoge eucalyptusbomen. Op Apollo Beach en Bells Beach even van een korte strandwandeling genoten en onze gids gaf wat uitleg over enkele bushplanten die in het kustgebied groeien. Hij weet hier kennelijk meer over dan de vorige gids... dat is voor mij alvast even boffen. Hij verbleef zelfs anderhalf jaar bij een Aboriginalstam in Flinders Ranges (Flinders Ranges is voor volgende week). Hij leefde met hen samen... Een topper op de great Ocean Road waren ook de 12 Apostels... deze hebben we zowel bij zonsopgang als zonsondergang vanuit alle mogelijke hoeken bekeken... Daarna naar het NP van de Grampians gereden. Terwijl de groep een wandeling in het NP ging maken was de gids zo vriendelijk om me bij het Brambuk Cultural Aboriginal Centre te droppen, waar ook een bushtucker tour te volgen was... het centrum wordt gerund door Aboriginals en ik kreeg kort even wat uitleg van Raymond. Het centrum was eigenlijk vlakbij onze overnachtingsplaats gelokaliseerd, dus dat kwam erg goed uit... onderweg naar daar weer kangaroos gezien... zeer tam. Ze zijn vooral te spotten in de vroege ochtend of in de late namiddag, net zoals vele mooie vogeltjes. De volgende ochtend weer de Grampians ingetrokken om de McKenzie Falls te gaan bewonderen, een heuse klim. Daarna richting Adelaide gereden en in Horsham haltgehouden voor een klautertocht in de rotsen met prachtig uitzicht op het hele NP. De tourgids gaf hier en daar ook wat extra uitleg bij de bushplanten die we konden spotten... een tweede topper tijdens de outbacktrack! Vandaag spendeer ik een vrije dag.. uiteraard maakte ik tijd voor een bezoek aan de botaniche tuin in Adelaide, waar ik ook een afspraak had met Mr. Ryder (opgegroeid in Austalia, maar roots in Nederland)... hij doet al 8 jaar research over native plants en kon me heel wat info bezorgen... hij gaf me zelfs wat bushtomato kruiden mee en bezorgde me een interessant contact in Alice Springs (waar ik binnen 7 dagen zal arriveren). De groep waarmee ik reis valt zeer goed mee... natuurlijk komen er altijd mensen bij en stappen er vroeger mensen af omdat de track is opgedeeld in verschillende kleinere deeltjes. De groep is een gezellige multicultibende; mensen van Mexico, Spanje, Duitsland, Zwitserland, Korea... het merendeel zijn 20-ers en 30-ers. Tijdens de eerste driedaagse heb ik een Belg ontmoet, Marijke, ze studeert aan de kunsthogeschool in Genk en zit op kot in Hasselt...! Haar reis zat er echter wel al op... heb afscheid van haar moeten nemen in Melbourne. Tot nog toe zijn er nog 3 mensen die net als ik tot het Top End, Darwin, doorreizen... de hard core (voor de rest verandert de groep dus steeds). Morgen dus vroeg (5u30) uit de veren voor de 6-daagse richting Alice Springs... het wordt nu steeds warmer. Vanaf Adelaide kan ik eindelijk mijn shorts aandoen!!! Tot hiertoe waren lange broek, fleece en jas nodig...
Liefs en tot later, Anne ;)

Xx.

 

19 sept.

Waaaaaa het rode hart van Australia is geweldig!!!! Het is hier momenteel tussen de 30 en de 40 graden echt wel puffen als je Belgisch bloed hebt, maar echt geweldig... eindelijk zomer!

Ik geniet van 2 daagjes rust in Alice Springs... nodig na de 6-daagse trekking. Morgen trekken we weer verder ... richting Top End... met een beetje mixed feelings voor mij, want dat betekent ook dat mijn reis al ver gevorderd is!

Vanuit Adelaide zijn we intussen bijna een weekje geleden naar de Flinders Ranges, een uitgestrekt natuurgebied, getrokken. In de hoofdstad van dit natuurgebied, Quorn, verbleven we 2 dagen. Onmiddelijk bij aankomst beklommen we de Devils Peak.. de meest uitdagende klim tot nog toe. Het waaide ook enorm bij het bereiken van de top... we moesten onszelf stevig vasthouden om niet weg te waaien. Daarna was het tijd om iets relaxed te gaan doen; we gingen naar een lokale kermis waar ik in contact probeerde te komen met Aboriginalvrouwen om hen te bevragen over hun kookgewoonten met bushtucker en kruiden. Zij waren echter enkel geinteresseerd in het verkopen van hun zelfgemaakte dotpaintings en het was moeilijk om informatie van hen te verkrijgen. Dit ondervind ik ook in Alice Springs en ondervond ik in Coober Pedy. Over Aboriginalcommunities gesproken... de Australische regering pakt de integratie van deze groep echt niet goed aan... er wordt echt met minachting naar hun gekeken en vandaag zag ik in Alice Springs een tewerkstellingkantoor specifiek gericht naar Aboriginals.... met een aparte vlag voor de Aboriginalcommunity en een aparte vlag voor Australia... lijkt dus meer op segregatie, stigmatisering... De meeste Aboriginals zitten de hele dag op straat... hangen rond, vervelen zich. Schrijnend om te zien.
Via Quorn verder de Flinders Ranges in en een prachtige natuurwandeling gemaakt nabij Wilpena. De volgende dag Quorn verlaten voor Coober Pedy via Port Augusta, het kruispunt naar het rode hart... indrukwekkend hoeveel road trains hier rondrijden. Onderweg op een enorme zoutvlakte gewandeld en geravot... ongelofelijk contrast die witte zoutvlakte tegenover het rode zand. In Coober Pedy draait alles om opalen... ze zijn er ook zeer duur... dat viel tegen!!!!!! Het ondergronds logeren was best speciaal, maar benauwd!
Okay, nu was de tijd aangebroken voor de reis naar het echte hart... de magische Ayers Rock, de Olgas en Kings Canyon. De wandeling rondom Uluru op een (van de vele) vroege ochtend(en) was zeer de moeite.. 9 km rondom de grootste monoliet van de aarde. Eigenlijk vond ik Kings Canyon nog indrukwekkender. Ik probeer een geslaagde foto toe te voegen bij de beelden. 2 nachten in een swag geslapen onder de sterren... de 2e nacht waren er dingos in de buurt, maar die snufflen gelukkig alleen maar wat rond op zoek naar eten... en zien er gewoon uit als hondjes. Bij het zien van het eerste exemplaar schrok ik even op, maar daarna sliep ik als een roosje ;) Ik heb de milkyway kunnen zien en zoveel andere sterren... Ook gekookt op open vuur buiten... lekkere soy chicken... iets wat hier veel gegeten wordt. Het eten is over het algemeen erg lekker!!! Van vliegen en muggen tot nog toe niet teveel last... maar dat zal naar t schijnt veranderen richting Darwin door het erg vochtige klimaat. In Alice Springs heb ik de botanische tuin overgeslagen omdat ik had opgevangen dat er bijna niets in bloei was omwille van de enorme droogte. In de plaats enkele Art Gallaries gaan bezoeken... waar ik jammergenoeg geen fotos van kon nemen.
Ik wil jullie allemaal bedanken voor de fijne reacties... helaas ontbreekt de tijd me om ze te beantwoorden... en niet overal is internet ;)
Tot gauw... binnen 2 weekjes alweer thuis!

Anne
xx.


27 sept.

Yess... terug de kans om mijn verhaal verder te schrijven. Het Northern Territory (NT) is echt een remote area, zoals ze hier zeggen, woestijn, bush... en hoogstens een telfooncel om de paar honderd km. Nu ben ik voor enkele daagjes in Darwin vooraleer ik het eindpunt van mijn reis, Cairns zal bereiken... In Darwin is het 24 u op 24 zweten... toen we hier pas arriveerden regende het voor t eerst in 5 maanden, met een hoog vochtigheidsgehalte tot gevolg.
Het NT is echt wat ik van Australia had verwacht, warm, stoffig, veel meer diertjes (eerste krokos, kikkers, muggen, lizards), bumpy roads... Ruwe natuur!!!
Vanuit Alice Springs reisden we eerst naar Banka Banka, een cattle station... runderboerderij. Onderweg kruisten we de Steenbokskeerkring, stopten we bij een Art Gallery in Tea Trea (waar ik de eerste openbaar bespeelbare piano tegenkwam... natuurlijk efkes geplingeld). Ook stopten we onderweg bij Barrow Creek.. waar enkel een pub, autentieke cowboystijl, en een tankstation was en de Devils Marbles... de laatste rode stenen vooraleer verder noordelijk te reizen waar de bodem en het gesteente weer meer gelig kleurt. Hoe verder noordwaarts, hoe meer termietenheuvels (steeds grotere)... De lunch bij de Devils Marbles was puffen. Het brood was onmiddelijk toast... en dit zonder toaster! De Devils Marbles zijn eigenlijk een Aboriginal Secret Women Site... hier werden vrouwen geinitieerd in de volwassenheid.
In Baka Banka... een boerderij, een tankstation, campsite en dat is alles.... de rest is woestijn... begroeid met eucalyptusbossen(lees; bomen).
Van Banka Banka naar Mataranka... waar we voor het eerst een frisse duik konden nemen in een rivier, die van de Bitter Falls. Daarna was het tijd voor Katherine, een korte stop in het centrum voor wat inkopen om vervolgens naar de campsite te rijden nabij de Katherine Gorge. De volgende ochtend konden we een kanootocht maken om de Gorge te verkennen... 3 uur op vrij beweeglijk water!!! Een uitdaging... want het wilde niet zo vlotten bij mij ;)
Na Katherine, Darwin... een stad die slechts 34 j. oud is owv de cycloon Tracy die de hele stad van de kaart veegde.
Vanuit Darwin op 3-daagse safari naar Kakadu NP en Litchfield. Overal ruikt het naar sauna ;) o.w.v. de spontane branden van de eucalyptusbossen. De branden zijn nodig om het ecosysteem draaiende te houden, vaak onstaan ze spontaan, maar vaak worden ze ook aangestoken door rangers in Kakadu, Litchfield NP... Ah ja... vooraleer Kakadu binnen te rijden (bijna zo groot als Belgie) maakten we een boottocht op de Mary River Wetlands waar we de eerste krokos konden spotten... Tijdens de bootocht kreeg ik ook de gewenste uitleg over de native plants langs de oever zoals de jimjim trees.
In Kakadu bezochten we eerst het Bolawi Cultural Centre en gingen we naar Ubirr voor een rock art wandeling... interessante uitleg over de Aboriginalcultuur... over de betekenis van hun rockpaintings en hoe hun kinshipsysteem werkt (volgens skintype) van een zeer intrigerende ranger... een vrouw die al vele studies verrichtte over de Aboriginalcultuur. De Aboriginals die ik tot nog toe in het straatbeeld zag blijken de 14 procent van de Aboriginalcultuur te zijn die zich aan drank en drugs begeven... zo heeft elke cultuur een percentage (in de meeste culturen zou dit 30 procent zijn van de totale cultuur... om maar te zeggen dat het bij de Aboriginals nog meevalt). De meeste Aboriginals leven ver van de steden en leven in beschermd gebied...Arnhem Land nabij Darwin zou een fantastisch gebied zijn om hun cultuur beter te leren kennen. Ranger Steve lichtte ook enkele native plants toe zoals de fig tree en paperbark tree. In Kakadu en Litchfield hebben we in verschillende watervallen en bijbehorende riviertjes of kleine poelen gezwommen; Jim Jim falls (genoemd naar de jimjim tree die aan de oevers groeien), Edith Falls, Bitter Falls, Florance Falls, Buffalo Holes... Enkel de Twin Falls niet o.w.v de zoutwaterkrokos. In de andere waters zaten ook krokos, maar deze zouden mensvriendelijk zijn... ja! Ik heb dus tussen de krokos gezwommen... Fotos van de wateren met gevaarlijke krokos waar we uiteraard niet gezwommen hebben volgen nog... ik hou de lezers nog even in spanning ;0

Bij beelden zal je ook zien dat ik nog wat extra fotos heb toegevoegd van Coober Pedy en Alice Springs... de vorige internetsessie ontbrak mij de tijd om dit te fixen, vandaar. Oke... ik neem weer even afscheid. Tot in Cairns! Hier zal ik voor de tweede keer Belgen ontmoeten op mijn reis in Oz... Heikki en Sandy uit Diepenbeek komen me oppikken aan de luchthaven... hihaaaa. Neem zeker ook eens een kijk op hun reislink bij Belgjes in Oz.

Ciaokes,

Anne
Xx

 

5 okt.

Intussen terug in België, maar voor de volledigheid toch even mijn Australiëverhaal afmaken!!! Zoals in mijn vorig berichtje te lezen stond zou ik opgepikt worden door de avonturiers uit Diepenbeek aan de luchthaven van Cairns. Ik was erg blij met dit aanbod… het maakte het reizen voor mij een stuk makkelijker want ik had die nacht zo goed als niets geslapen… In Darwin nam ik al feestend afscheid van enkele zeer toffe reisgezellen en om half 3 vertrok ik per airportshuttle naar de luchthaven van Darwin om vervolgens om 5 uur naar Cairns te vliegen en daar in de vroege ochtend aan te komen.

Heikki en Sandy logeerden bij vrienden van hun in noord-Cairns: Bellinda en Fabrizio. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik hier gedurende mijn laatste daagjes Australië ook mocht logeren… heel warme en down to earth mensen, 2 topkoppels! Dankzij hun hartelijkheid was het voor mij een stuk makkelijker om afscheid te nemen van Australië.

Enkele uurtjes na aankomst in Cairns namen Heikki en Sandy me op trot en doorkruisten we Cairns per fiets. Fietsen in Oz… geen evidentie, fietspaden zijn zeldzaam en het verkeer heeft weinig oog voor fietsers (daarbij kwam dat het links rijden voor mij een heuse aanpassing was). Niet te geloven dat Heikki en Sandy al meer dan 1000 km aflegden met de tandem… Zelfs de locals verklaarden hun gek of benoemde hen als helden :O) De overheerlijke sushilunch na een 6-tal km fietsen kwam als een welkome beloning na mijn fietsdoop in Oz. Ook de terugweg moest beloond worden… dit keer met een ijsje… the best van bij Dolci & Gelati (2 bollen: Kiwi en TimTam = koekjesijs). De volgende dag ging ik samen met Heikki en Sandy de klim door het regenwoud naar de top van de Mt. Lumley aan. Een mooie wandeling van ongeveer 4 uur. Daarna genoten we van de mooie botanische tuin, waar ik nog wat info over native plants bij elkaar kon sprokkelen (de laatste op deze trip). ’s Avonds mocht ik samen met Heikki op de tandem voor een korte fietstocht langs de esplanade onderweg naar het shoppingcentre waar ik o.a. een pot Vegemite aankocht om dit specifieke goedje te kunnen laten proeven bij thuiskomst (helaas is deze pot gesneuveld in mijn bagage bij het naar huis komen). Mijn laatste dag besteedde ik op Fitzroy Island om een stukje van het Great Barrier Reef te kunnen verkennen…. Ongeveer 3 kwartiertjes per boot verwijderd van Cairns. Een relaxte dag. Mmmmm. Op een bootje met glazen bodem kon ik kleurrijke koralen bewonderen, duizenden visjes, en zelfs 2 megagrote zeeschildpadden. Zelf heb ik het rif ook even verkend onder water met duikbril … zeker de moeite. Op het eiland zelf maakte ik 2 wandelingen: de Secret Garden Track met tal van regenwoudplanten en de Nudey Beach Track waar ik niet opgeschrikt werd door menselijk naakt zoals de naam doet vermoeden, maar door een megagrote goana. Oog in oog…

Mijn laatste avond in Cairns was voor Fabrizio en Bellinda tegelijk het afscheid van een vriend van hun James, die voor een jaar naar Japan zou reizen om bij zijn vriendin te gaan wonen… Dit werd gevierd in de Bushfire, een restaurant op de esplanade. Als dessert dacht ik voor de afreis naar België nog een laatste Australische specialiteit te verteren… ‘pavlova’, een soort gâteaux met fruit en opgeklopt eiwit. Het recept was volgens Heikki en Sandy echter niet het originele en ze beloofden de echte ridgie didge pavlova te maken en samen te verorberen bij hun terugkomst (nog 10 maanden wachten…:5). Heikki en Sandy brachten me naar de luchthaven… dit betekende voor mij (voorlopig) het einde van mijn Australië-avontuur. Ik ga zeker nog eens terug… Op dit continent kent de pracht van de natuur geen grenzen! De reis heeft een grote impact op me gehad… ik ben zeer blij dat ik dit heb kunnen ervaren: ik heb mooie plaatsen en mensen leren kennen; er zijn me heel wat levenswijsheden tegemoet gekomen; ik heb voor het eerst de wereld buiten Europa verkend én ik heb de gewenste informatie over bushtucker en native plants bij elkaar kunnen sprokkelen (het zal me echter nog wat tijd vergen om dit alles te bundelen).

Ik wil jullie bedanken voor de betoonde interesse in mijn Australië-avontuur. Als er een vervolg komt, laat ik het jullie zeker weten…!

Cheers,

Anne

Xx.

 

http://www.mystats.nl/aanmelden/?step=4&p_code=4313680&p_id=999998003